ویژگی های سیستم کامپیوترهای جاسازی شده

در مقایسه با سیستم های کامپیوتری همه منظوره، سیستم های کامپیوتری تعبیه شده دارای ویژگی های زیر هستند:
1. سیستم های تعبیه شده معمولاً برای برنامه های کاربردی خاص گرا هستند. بزرگترین تفاوت بین CPU های تعبیه شده و همه منظوره این است که CPU های تعبیه شده بیشتر در سیستم هایی کار می کنند که برای گروه های کاربری خاص طراحی شده اند. آنها معمولاً دارای ویژگی های مصرف انرژی کم، اندازه کوچک و یکپارچگی بالا هستند. آنها می توانند بسیاری از وظایف تکمیل شده توسط بردها را در CPUهای همه منظوره در تراشه ادغام کنند، که منجر به کوچک سازی طراحی سیستم تعبیه شده، تحرک بسیار بالا و اتصال نزدیک به شبکه با شبکه می شود.
2. سیستم های جاسازی شده محصول ترکیب فناوری رایانه، فناوری نیمه هادی و فناوری الکترونیک با کاربردهای خاص در صنایع مختلف است. این یک رشته فنی جامع است. با توجه به کمبود نسبی فضا و منابع مختلف، سخت‌افزار و نرم‌افزار سیستم‌های تعبیه‌شده باید به گونه‌ای کارآمد طراحی شوند، متناسب با نیازها و رفع افزونگی، تلاش برای دستیابی به عملکرد بالاتر در همان ناحیه تراشه سیلیکونی، به طوری که انتخاب پردازنده‌ها در برنامه های خاص می تواند رقابتی تر باشد.
3. سیستم های تعبیه شده و کاربردهای خاص به صورت ارگانیک با هم ترکیب می شوند و ارتقاء آنها نیز به طور همزمان با محصولات خاص انجام می شود. بنابراین، هنگامی که محصولات سیستم تعبیه شده وارد بازار شوند، چرخه عمر طولانی دارند.
4. به منظور بهبود سرعت اجرا و قابلیت اطمینان سیستم، نرم افزار در سیستم های تعبیه شده به طور کلی در تراشه حافظه یا خود میکروکنترلر ثابت می شود تا اینکه در یک حامل مانند دیسک ذخیره شود.
5. خود سیستم تعبیه شده قابلیت بوت استرپ توسعه را ندارد. حتی پس از تکمیل طراحی، کاربران معمولاً نمی توانند توابع برنامه را در آن تغییر دهند. مجموعه ای از ابزارها و محیط توسعه برای توسعه مورد نیاز است.